Nieuws‎ > ‎Schermnieuws‎ > ‎

Schermtoernooi Polen

Geplaatst 10 aug. 2013 09:48 door Bert Vanquaethoven   [ 10 aug. 2013 09:56 bijgewerkt ]

Vrijdagmorgen 22  aart 2013 rond 8 uur: er stopt een mooie Mercedes-minibus op de oprit om Sam en mij op te pikken voor de 1000-kilometer verre trip naar Wroclaw (Polen). Deze Mercedes minibus, die ons ter beschikking werd gesteld door de JAM Hermans garage, komt heel goed van pas. Het is immers niet evident om zoveel (scherm-)bagage kwijt te geraken in een auto, maar het lukt prima. Dank u wel garage Hermans! Ivan, onze chauffeur, zit achter het stuur, Robin heeft zich reeds in de bus genesteld. We rijden verder naar onze volgende halte: Gielis en Vera oppikken. Iedereen is aan boord en alle bagage ligt in de koffer: we kunnen vertrekken. Doel van onze reis: onze jongens zullen deelnemen aan het Wratislavian schermtornooi.








Onze ervaren en rustige chauffeur gidst ons veilig doorheen Duitsland. Vlak voor de Poolse grens krijgen we de raad onze identiteitskaart bij de hand te nemen. Achter uit de bus klinkt de bedeesde stem van Robin met de mededeling “dat hij zijn paspoort niet bij heeft”. Ivan blijft zijn kalme zelf
en rijdt rustig de grens over, Robin is er iets minder gerust in.












Na een vlotte reis bereiken we in de vooravond Wroclaw, gekend als studentenstad. We besluiten op zoek te gaan naar de schermzaal zodat we de volgende morgen een idee hebben van de tijd die we nodig hebben om er te geraken en rustig kunnen ontbijten. We arriveren voor de gesloten deur van een indrukwekkend gebouw, dat voorspelt voor morgen. Vervolgens gaat de trip naar ons hotel, waar we moe van de reis onze benen onder tafel steken en niet te laat in bed kruipen, als voorbereiding op de wedstrijden de volgende dag. 










Zaterdagmorgen vertrekken onze drie schermers, samen met hun drie trouwe supporters, richting schermzaal. Waw, de accommodatie is indrukwekkend, zo’n mooie zaal zijn we thuis niet gewend. De inschrijvingen verlopen echter niet zo vlot en nemen meer tijd in beslag dan verwacht. We zoeken ons een mooi plaatsje op de immense tribune en de jongens beginnen aan de fysieke en morele voorbereiding op de wedstrijden. 

Jammer voor Robin en Gielis overleven zij de eerste ronde niet, Sam haalt het wel. Dan volgt het hele lange wachten op de volgende ronde. Ivan probeert in zijn beste Pools de organisatie wakker te schudden, wat overigens lukt. Sam kan, na verschillende uren wachten, zich terug opwarmen. Zijn Poolse tegenstander haalt het niet, Sam wint ook deze wedstrijd. Weer volgt het wachten, ditmaal gelukkig niet zo lang. In zijn volgende, Russische tegenstander moet Sam zijn meerdere erkennen. Het tornooi zit er voor iedereen op.

’s Avonds trekken we met de hele bende naar Wroclaw-stad. Had er sneeuw gelegen, waanden we ons in een kerstdorp, een prachtig plein met historische gebouwen heet ons welkom. Na een gezellige en heerlijke maaltijd in een plaatselijk restaurant kruipen we ook vandaag niet te laat in bed om morgen op tijd de terugreis te kunnen aanvatten.

Zondagmorgen beginnen we aan de terugreis. We rijden nog maar juist de grens met Duitsland over wanneer de Duitse politie met hun wagen voor ons komt rijden en in neon-letters het bericht “Bitte folgen” laat verschijnen. Ivan verklaart in vlekkeloos Duits de afwezigheid van de identiteitskaart van Robin en redt hem daarmee van het wassen van Duitse politie-auto’s in de paasvakantie … .

Wat dan volgt zijn de paasexamens, die voor onze schermers één dagje langer zullen duren wegens het inhalen van enkele vakken die ze gemist hebben door hun avontuur in Wroclaw.

Sam en Rita