Fotoboeken‎ > ‎

Fotoboek München

Geplaatst 16 okt. 2012 14:53 door schermkring herckenrode



München – floret heren cadetten A – 13-14 oktober 2012

Vrijdag ochtend (12/10/2012) vertrokken we vanuit Kermt naar München, te Duitsland voor de 2e kwalificatiewedstrijd, voor het EK-kadetten, van het seizoen. Met de verse vislucht in de rug vertrokken we met een half uur vertraging, omdat Nele niet met een automatische auto overweg kon. Het was zo’n zes uur rijden, dus met de files en onderbrekingen om te eten erbij gerekend zou het ongeveer acht uur duren voor we in München aankwamen. De Duitse overheid had blijkbaar een leuk idee gekregen om de snelwegen om de 10 kilometer te herstellen, dus zo waren er wel de nodige files. Daarbovenop vloog er ineens nog een serieuze regenvlaag uit de lucht. Gelukkig zorgde Steven voor de nodige verluchting, door voor Spasmomen te spelen. Zijn verse luchten zorgden ervoor dat we altijd moesten stoppen. Uiteindelijk kwamen we toch deftig aan in München. Wegens die vertragingen werd er beslist om de wapencontrole uit te stellen en direct naar het hotel te gaan. Daar zouden we verenigen met onze Waalse broeders. Tegen 20 voor zeven kon de Belgische delegatie vertrekken naar het Italiaanse restaurant, La Bella Roma. Dit keer hadden we een zeer goede keuze gemaakt van restaurant, want alles was perfect. Iedereen kreeg een toastje met rode pesto van het huis aangeboden en daarna kon iedereen kiezen voor een voor- en hoofdgerecht. Uiteraard konden we alleen maar kiezen voor een licht voorgerecht en een pasta, zoals een spaghetti carbonara of lasagne. Na de maaltijd gingen we terug richting het hotel om te gaan slapen. Jammer genoeg konden we de WK-kwalificatiewedstrijd van België tegen Servië niet bekijken. Als je niet wou zien hoe Duitsland Ierland inmaakte kon je maar beter gaan slapen.

’s Morgens moest Steven absoluut zijn ochtendritme doortrekken door een douche te nemen en dus bijgevolg veel te vroeg op te staan. Eens wakker had het voor mij toch geen zin meer om te gaan slapen en kon ik dus ook maar beter gewoon opstaan. Ontbijten kon pas van zeven uur maar om tien voor zeven stond er al een bende Aziaten, wat later Koreanen bleken te zijn. Aan het ontbijtbuffet moesten we dringen om rap ons eten te kunnen nemen omdat die Koreanen niet van wijken wisten en gewoon voorstaken, zonder op andere mensen te letten. Na het ontbijt moesten we nog even onze tanden gaan poetsen en dan direct naar de zaal. Dan volgde de gebruikelijke opwarming, om dan met het echte werk te beginnen, Steven kreeg slechts één tegentreffer en won voor de rest alles met 5 tegen 0. Jo won ook alles, Sam en Bas die hun eerste kwalificatiewedstrijd hadden wonnen er elk 3 en 2, ikzelf won er 5. In de 2e ronde begon het wat moeilijker te worden, maar Steven had daar geen last van, hij had immers een geluksbeertje bij zich. Hij won nog altijd al zijn matchen. Sam, Jo en Bas wonnen er elke 2 en ik 3. De organisatie was niet zo duidelijk, want het plan was om zaterdag nog de tabel 128 en 64 te schermen, maar daar kwam niet zo veel van in huis. Gedaan dus voor zaterdag, we konden gaan douchen en gaan eten met een goed gevoel. Alle Belgen waren door naar de 2e dag. Alles was weer lekker en het bed riep ons voor een 2e en laatste keer.

’s Morgens was het weer van hetzelfde laken een broek, alleen was de bende Koreanen verdubbeld. Met ongeveer een dag vertraging kon dan de tabel 128 beginnen. Steven ging de 2e dag in als leider van het klassement en zijn tegenstander had waarschijnlijk schrik gekregen. Steven won met 15 tegen 0 forfaitcijfers. Ik had een, voor mij, een onbekende Duitser tegenover mij en zette mijn match om in een goed resultaat (15-7). Sam en Bas hadden de pech dat ze niet zo goed gerangschikt stonden en kwamen tegen een sterkere tegenstander uit. Ze weerden zich goed, maar moesten uiteindelijk het onderspit delven (Sam 15-10; Bas 15-8). Jo, die nochtans een zeer goede dag had zaterdag, verloor verrassend met 15-13, wegens een fout van de scheidsrechter. Ik moest de ronde erna tegen Dinse Eric en verloor met dertien tegen elf. Onze laatste hoop op een beter resultaat was Steven die, goed bleef schermen, hij won met 15 tegen 4 van Margaritidis, daarna won hij tegen een mamaskindje, dat ook dik en lelijk was, met 15 tegen 8. Hierna werd het een stuk moeilijker. In tabel 16 kwam steven uit tegen Meinert, een zeer sterke Duitser. Steven zat echt wel in zijn schwung en maakte het af met 15 tegen 12, een puike prestatie. Hierna kwam hij uit tegen Bouttefeux, 1 van de beste Belgen. Steven won naar mijn mening verrassend. Juist bekomen van de verrassing, moest Steven zijn halve finale tegen Veitenheimer, de beste schermer van Duitsland. Het verhaal was redelijk rap uit, op 2 mooie treffers na. Steven werd uiteindelijk 3e. Ikzelf was 48e, Jo 72e, Sam 94e en Bas 115e op 185 deelnemers

We konden dus met een goed gevoel richting huis vertrekken.



Sander Van Gijsel