Fotoboeken‎ > ‎

Impressie van wedstrijd “Hodeycup 2012” Floret Internationaal te Moers 29/09/2012.

Geplaatst 30 sep. 2012 14:15 door schermkring herckenrode



Vrijdagavond 19u: “vertrek naar Moers” stond deze week op de kalender. Gielis kreeg de kans om deel te nemen aan zijn eerste Internationale wedstrijd voor Floret Cadetten in Duitsland en ik mocht hem als ouder vergezellen. 

Donderdagavond besloot hij vroeg te gaan slapen, om zaterdag zeker uitgerust te kunnen starten. Eerst moest het materiaal natuurlijk nog grondig gecheckt en hersteld worden, want dit bleek net woensdag tijdens de training niet meer 100% te functioneren. Jo had hem verzekerd dat het het
veertje was dat vervangen moest worden. Steven dacht eerder dat de draad stuk was. Hij legde hem in de auto op weg naar huis nog eens het volledige stappenplan uit om de draad in de floret te vervangen. Met daarbij de veelbelovende vermelding dat dit wel het moeilijkste onderdeel was.
Meerdere draden zijn hierbij gesneuveld tijdens zijn eerste vervangpogingen… Maar als het niet zou lukken, zou hij hem zeker op de hotelkamer nog helpen. Gelukkig had Jo het bij het juiste eind en raakte de floret vlug hersteld. Echter 1 van de lichaamsdraden gaf ook niet altijd goed contact en
moest misschien ook maar eens hersteld worden… Dit duurde al heel wat langer: kleine schroefjes die plots verdwenen, draden die gesoldeerd waren en we niet durfden over te knijpen, om dan toch maar alles met veel geduld terug in elkaar te knutselen en te hopen dat de andere lichaamsdraad
optimaal zou functioneren. En misschien in Moers toch nog maar een reserve kopen… 

Vrijdagavond werden Bram en Bas mooi op tijd tot bij ons gebracht. Schermtassen, proviand, veel drinken voor de volgende dag en overnachtingsspullen werden vakkundig door de jongens ingeladen. Enkele minuten na 19u kon ik richting Duitsland vertrekken met 3 gasten die er wel degelijk zin in
hadden! De heenreis verliep vlot tot in Moers. Daar was het wel even zoeken, want de GPS kende de straat niet. Met de hulp van een Duitse dame en een blad uit haar stratenatlas vonden we de weg op ouderwetse wijze. In een klein Koreaans hotelletje verwelkomde een oud echtpaar ons in hun beste Engels. De eerste indruk was wat bizar, maar ze waren erg vriendelijk en de kamers waren prima: proper, iedereen een eigen bed en rustig! Blijkbaar waren we de enige gasten. Sam, Jo, Steven en Sander (van de Maneschermers) waren al aanwezig. Nele en Ingrid (mama Sander) zagen we even later: ze waren al inkopen gaan doen voor het ontbijt van de volgende dag. Bij een wafel en een stuk meloen vertelde Nele wat ze van de Internationale schermers verwacht. Een gezonde leefwijze: dus zeker geen frisdrank of fastfood, laat staan alcohol. Verder zorgen voor een goede nachtrust (waarbij iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid opneemt) om zo de volgende dag optimaal te kunnen presteren. Ik moet zeggen dat de jongens een ferme indruk op mij maakte: rustig, vriendschappelijk, beleefd, hun rustig voorbereidend op de wedstrijd. Ouders en trainers jullie mogen fier zijn op jullie jeugd: een toffe groep! 

Zaterdag tussen 7u en 7u15 ontbijt: de ene al wat meer uitgeslapen dan de andere. (Misschien volgende keer toch een eigen kussen meebrengen): en weer die sereniteit … Om 7u 45 konden we richting sporthal vertrekken. Robin en zijn papa Yvan waren al aanwezig. De sporthal maakte wel
indruk: erg groot en uitstekend modern materiaal: zowel wat de pistes betreft als de puntentelling en de computers met verschillende poules/tableaus en resultaten. De jongens schreven zich in en lieten hun materiaal controleren: deze keer enkel hun schermmasker. Terwijl wij een tasje koffie dronken, begonnen de schermers zich voor te bereiden. Nele maakte me er attent op hoe de ervaren rotten onder hun zich onmiddellijk konden focussen op de opwarming, enkele nieuwkomers lukten dit ook al aardig, maar voor andere is dit zeker nog een werkpuntje. Er was een verkoopstand uit Keulen aanwezig, zodat het extra nodige materiaal kon aangekocht worden. Het viel op dat best wel veel schermers hun materiaal hier nog moesten laten herstellen: dit zal hun zeker extra stress gegeven hebben. Iets na 9u werden de verschillende poules bekend gemaakt: 58 schermers: 4 poules met 7 schermers, 5 met 6 schermers. Uiteraard veel Duitsers(34), maar ook best wel veel Nederlanders (11) en Belgen (13): 46 cadetten en 12 miniemen. Iedereen concentreerde zich op de wedstrijden (5 treffers): Sander, Jo en Steven wonnen alle wedstrijden. Sam, Bram en Robin haalden er 3 binnen, Bas 2 en Gielis 1. Nele was erg bedrijvig om van de ene naar de andere piste te gaan om haar jongens te observeren en vooral te coachen. Het was echt duidelijk dat dit een meerwaarde was. Jo vertelde me al eerder: “als ik scherm, hoor ik niets, enkel Nele die me coacht”. Ook mooi om zien was de interesse in elkaar: een hechte groep zonder onderlinge competitie. Iedereen mocht doorschuiven naar het tableau van 64, Sander, Jo en Steven kregen vrijstellingen. Het betrof nu 3 maal 3 minuten schermen op 15 treffers met onmiddellijke uitschakeling. De nieuwkomelingen weerden zich, maar verloren met 5-15 (Robin en Gielis), 11-13 (Bram) en 8-15 (Sam). Behalve Bas, hij hield het spannend en won zijn wedstrijd met 15-14! Bij het volgende tableau werd ook Bas uitgeschakeld door de Belgische reus Maronet, die uiteindelijk winnaar van deze Hodey cup werd. In de rustpauze hielpen de jongens Jo en Sander warmschermen. Steven had toen al zijn eerste wedstrijd gewonnen. Het duurde erg lang vooraleer Jo kon schermen en dit bezorgde hem de nodige stress: een zeer spannende wedstrijd met alle Herckenrode supporters op de voorgrond en Nele op de achtergrond: gelukkig kon hij zich toch plaatsen voor het volgende tableau (14-15). Als Jo en Steven het volgende tableau zouden winnen moesten ze tegen elkaar schermen! Omdat we niet partijdig wouden of konden zijn, zijn wij toen terug richting België vertrokken… Later hoorden we van Sam dat Jo de winnaar van dat tableau was. De volledige uitslag konden we de dag daarna via de links op de vernieuwde site van Herckenrode lezen: 

Jo: 3de plaats
Steven: 6de plaats
Sander: 9de plaats
Bas: 28ste plaats
Sam: 33ste plaats
Robin: 35ste plaats
Bram: 36ste plaats
Gielis: 53ste plaats

Aan iedereen een dikke proficiat voor de enorme sportiviteit.

Vera Marechal, mama van Gielis Janssens